وبرجع اعاتب الايام .. عشان حبيت ..
دموعى بتترسم اوقات فى حضنك بيت ..
وعقدة حبنا باقيه .. وانا اتفكّيت ! ..
تضيق كل الطرق بينّا .. يزيد الكَبت !
ساعات الوحده بتبالغ فى وحدتها ..
فيبقى مباح ساعتها الحضن ..
ويبقى مباح ساعتها الرَبط ! ..
وفتح الباب على الماضى .. فى نص الليل و عز الخَبط ! ..
واشوفك من بعيد واقف ..
" مكان ماجرحتنى بالظبط " !! ..
واقرّب خطوتين .. ابعد ..
وعز البُعد اكون قرّبت ..
واعاتب روحك الباقيه .. بدموع الخد ..
وكام غلطه وكام كلمة و ندّ ب ندّ ..
وهات يا فراق وبٌعد بجد ..
و ذكرى بجد .. وجرح بجد !!
لاول مره بنفارق لاخر حد ....
بتمسك ليه فى طرف الخيط ؟ ..
خلاص كل اللى بينّا اتهدّ !
وحتى ماضينا كان مقطوع .. بفعل الشد ! ..
وضعف الحيل .. وفعل الاهه طول الليل ..
وفعل الغشّ ! ..
وحشتك ؟ طب خلاص معلش ..
ادينا اهه بنتقابل .. بحق الفرض والسنّه ! ..
بفرض انى هناك شايفاك ..
وفرض المستحيل بينّا ..
وفرض انى بقول ناسياك ..
وانى بحب حد جديد ..
وانى بشوفه يوميا بعيد لبعيد ..
فى نص الليل و عز الخَبط ! ..
متسألنيش ليه روحت هناك ! ..
مكان ما جرحتنى بالظبط !!
ليست هناك تعليقات: